Zweet

Zweet
Er wordt hier nu gezweet.
Het koelvak is stuk geraakt en
het gezoem dat routineus een
aantal graden boven nul afdwong,
is komen te liggen als de krekels
die uit respect voor de zonsopgang
hun sleutels van zeisen rusten.

Op de huid dreigen al druppels,
als honing dat uit de raten lekt
en plagerig van lijmerigheid
aan de bodem van de korf likt.
Klamme handen bedaren zich
op het schort, gelig van zweet
en de kazen die men snijdt.

Gaten in de emmenhaler lopen vol
als de bergpoelen van zijn heimat;
pecorino brokkelt met ijsberen
en al de zee in; de roquefort klopt
met spataderen die als gifslangen
zich vastbijten aan een saaie gouda;
de camembert, een volgezogen spons,
drapeert zich gelaten over de vitrine.
Er wordt hier nu gezweet.

Er wordt zelden gezweet door blokjes kaas.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s